środa, 21 września 2011

„Fuck Youth” po polsku

Fuck Youth to jedna z najciekawszych gier, po jakie miałam okazję sięgnąć tego lata. Świetnie realizuje zasadę close to home, czyli umieszczania w fikcji, w two­rzo­nej opowieści tylko tego, co graczom znane i bliskie. Dzięki tej grze chyba w ogóle po raz pierwszy zobaczyłam, jak dobrze ta reguła może działać.

Fuck Youth służy do opowiadania wyidealizowanych i zawieszonych w bezczasie his­torii z młodości. Na sesji, którą zagrałam z Arturem i Przemkiem wyszła nam na przykład doskonała high school drama. Gra ma elegancki system tworzenia relacji (przypomina Ganakagok z relacjami jednowartościowymi i asymetrycznymi) oraz zgrabny system kart (bliski temu z The Father).

Bez dalszego rozwodzenia się: oto polskie tłumaczenie.

Fuck Youth będę prowadzić w ten weekend na Innych Sferach we Wrocławiu. Gdyby ktoś chciał ze mną zagrać – zapraszam.

Potencjalnych graczy ostrzegam – gra była pisana dosyć szybko (na konkurs), więc nie udało się uniknąć potknięć. A właściwie jednego potknięcia: karty z serii „Za­graj natychmiast” mogą się okazać niepotrzebne, a już na pewno nie jest konieczne natychmiastowe wprowadzanie ich do gry. A przynajmniej tak mówi moje doś­wiad­czenie (a Matthijs się ze mną zgadza).

4 komentarze:

  1. Pomijając kwestię kart "Zagraj natychmiast", karty jako takie muszę bardzo pochwalić - świetnie buduje się na nich sceny i są na tyle podatne na interpretację, że trudno jest utknąć narracyjnie.

    Gratuluję tłumaczenia, Ino!

    OdpowiedzUsuń
  2. Ino, link się wykrzaczył. Podlinkujesz ponownie? :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Dzięki za zwrócienie uwagi. Link już działa.

    OdpowiedzUsuń